Jammer genoeg ontbrekende dynamische dertigers, maar dat werd goedgemaakt met verstandige gepassioneerde anderen. Na de opening van Arthur en het zingen met een Amersfoorts trio gaat Piet Boekhoud van start met een stukje inzicht in kerk en maatschappij. Aan de hand van de geschiedenis van de gemeente Rotterdam leren we kijken naar context en onze reactie als kerk daarop. Zijn we als regiokerken nog betrokken op de omgeving? Zijn we door scheiding van kerk en staat niet uit balans geraakt in het westen? Piet schetst de situatie in Zuid Afrika en Egypte waar christenen/kerken in de samenleving vaak nog een plek hebben, waar ze samenwerken in de buurt en een duidelijke plek hebben in de politiek. Piet waarschuwt ons voor de filosofie van postmodernisme met de ondergrond van evolutie, op weg naar zelfrealisatie, met individualisme, hedonisme en in een evenementensamenleving. Hij wijst ons op het belang van structuur, van waarden en normen, en vraagt ons om stelling te nemen als kerk. Want ons mensbeeld zegt ons dat we geschapen zijn naar Gods Beeld, met een taak, met talenten en als participanten. We moeten relevant zijn en op de bres gaan voor mensen. Daarin kunnen we van vormen veranderen , maar moet de inhoud van het evangelie (het hart van God, het Kruis) altijd blijven staan! Hij waarschuwt ons voor de toekomst als ook onze overheid zich gaat terugtrekken van verantwoordelijkheid om te zorgen voor mensen, maar geeft ons daarin de uitdaging om als kerk als baken en oase in te springen in die gaten. ‘It’s in the air’ is zijn afsluiter terwijl hij nog veel meer had willen vertellen over globalisering en arbeidsmarkt. Respondent Annemarie en Rik halen terecht het profetische en bewogen enthousiasme aan van Piet. Een wake up call aan het begin van de dag.