Jammer genoeg ontbrekende dynamische dertigers, maar dat werd goedgemaakt met verstandige gepassioneerde anderen. Na de opening van Arthur en het zingen met een Amersfoorts trio gaat Piet Boekhoud van start met een stukje inzicht in kerk en maatschappij. Aan de hand van de geschiedenis van de gemeente Rotterdam leren we kijken naar context en onze reactie als kerk daarop. Zijn we als regiokerken nog betrokken op de omgeving? Zijn we door scheiding van kerk en staat niet uit balans geraakt in het westen? Piet schetst de situatie in Zuid Afrika en Egypte waar christenen/kerken in de samenleving vaak nog een plek hebben, waar ze samenwerken in de buurt en een duidelijke plek hebben in de politiek. Piet waarschuwt ons voor de filosofie van postmodernisme met de ondergrond van evolutie, op weg naar zelfrealisatie, met individualisme, hedonisme en in een evenementensamenleving. Hij wijst ons op het belang van structuur, van waarden en normen, en vraagt ons om stelling te nemen als kerk. Want ons mensbeeld zegt ons dat we geschapen zijn naar Gods Beeld, met een taak, met talenten en als participanten. We moeten relevant zijn en op de bres gaan voor mensen. Daarin kunnen we van vormen veranderen , maar moet de inhoud van het evangelie (het hart van God, het Kruis) altijd blijven staan! Hij waarschuwt ons voor de toekomst als ook onze overheid zich gaat terugtrekken van verantwoordelijkheid om te zorgen voor mensen, maar geeft ons daarin de uitdaging om als kerk als baken en oase in te springen in die gaten. ‘It’s in the air’ is zijn afsluiter terwijl hij nog veel meer had willen vertellen over globalisering en arbeidsmarkt. Respondent Annemarie en Rik halen terecht het profetische en bewogen enthousiasme aan van Piet. Een wake up call aan het begin van de dag.

Vervolgens komt Setkin Sies als spreker naar voren….uit hetzelfde Rotterdam. Hij vertelt ons over zijn zoektocht naar een kerk en hoe je echt christen kunt zijn in het dagelijks leven. Als regiokerken (De Kerk van de Nazarener is dat vaak) zijn we zo weinig kerk van de wijk , regisseren we in ons persoonlijk leven als het ware ons eigen netwerk wel en zitten we op een ‘eiland van gelijken’.

Hoe sla je een brug naar een ander eiland? Setkin vertelt uit eigen ervaring over wat het kost om bruggen te slaan en welke vragen er dan op je af kunnen komen. Hij komt met prachtige plaatjes en zinnen ( ‘Je kunt een paard niet dwingen om te gaan drinken, je kunt hem wel zout te eten geven’) om ons te laten zien hoe we aanwezig kunnen zijn en iets kunnen betekenen voor mensen om ons heen, Gods liefde kunnen laten zien. Hij wijst ons op betrouwbaarheid en identiteit als basic! Verandering zal moeten komen uit juiste motieven en houding en met volwassenheid, maar in dit alles zijn we niet alleen en weten we ook nog dat Jezus ons deze opdracht gaf.

In de kleine groepen moeten we komen tot praktische adviezen ….dat is geen makkelijke opdracht in 45 minuten, maar er rollen leuke missionaire ideeën voor personen, kerken en District uit. Een van de laatste adviezen is; neem een stelling in en doe er iets mee, begin desnoods klein maar doe het!

Buitenstebinnendag….

We krijgen een zakje zout met opdracht ‘wees een smaakmaker’!

‘It’s in the air…..let’s go now !’